نکات رانندگی درشرایطـ آب وهوای بارانی

اگر هنگام بارش باران مجبور به گرفتن ترمز شدیدی شدید، چند بار به طور پیایی پا را روی ترمز فشار دهید. با این کار از لیز خوردن ماشین جلوگیری خواهید کرد. البته رانندگان ماشین هایی که به ترمز ABS مجهزند، خیالشان از این بابت راحت تر است زیرا این ترمزها برای لیز نخوردن در چنین شرایطی طراحی شده اند.

یکی از بهترین لحظات رانندگی برای خیلی ها، بارش باران است اما رانندگی در برف و باران مهارت بیشتری می خواهد. چرا که خیابان های خیس یکی از عوامل مهم تصادفات رانندگی محسوب می شوند و تنها رعایت نکات ایمنی است که از این لحظات، خاطرات خوب بارانی می سازد.

دلیل عمده افزایش تصادفات رانندگی در روزهای بارانی و برفی ، کاهش ضریب اصطکاک لاستیک ها با زمین و همچنین کاهش دید رانندگان است.

رعایت نکات زیر به هنگام رانندگی در روزهای بارانی و برفی به افزایش ایمنی در رانندگی می انجامد:

1) هنگام بارندگی دقت بیشتری به خرج دهید. مبادا مناظر زیبا، هوای خوش و بوی نم باران حواستان را از رانندگی پرت کند.

2) از سالم بودن برف پاک کن های جلو و عقب مطمئن باشید و بسته به شدت باران، سرعت برف پاک کن را تنظیم کنید.

3) منبع آب شیشه شوی را به طور مرتب کنترل کنید. در یک جاده گل آلود، حتی پس از باران، ماشین های جلویی آن را گلی خواهند کرد.

4) مراعات عابران پیاده را بکنید. خیابان پر از چاله های کوچک و بزرگ است که هنگام باران پر از آب می شوند. شرط انصاف این است که از چاله ها با احتیاط عبور کنید تا آب گل آلود به عابران نپاشد.

5) هنگام بارندگی، حداکثر سرعت های مجاز تعیین شده برای معابر مختلف کاهش می یابد و شما باید با سرعت کمتری رانندگی کنید. این احتیاط در سرعت، برای وقتی که تازه باران شروع شده هم صادق است. یعنی وقتی که تازه زمین تر شده، اصطکاک کاهش می یابد. به خصوص در اوایل بارندگی، به علت مخلوط شدن آلودگی های سطحی مانند روغن ماشین و گرد و خاک که به طور معمول روی سطح همه خیابان ها و جاده ها هست، حتی خطر جدی تر نیز می شود.

6) اگر هنگام بارش باران مجبور به گرفتن ترمز شدیدی شدید، چند بار به طور پیایی پا را روی ترمز فشار دهید. با این کار از لیز خوردن ماشین جلوگیری خواهید کرد. البته رانندگان ماشین هایی که به ترمز ABS مجهزند، خیالشان از این بابت راحت تر است زیرا این ترمزها برای لیز نخوردن در چنین شرایطی طراحی شده اند.

7) شاید این سوال پیش بیاید که هنگام سر خوردن، چگونه خودرو را متوقف کنیم؟ بهترین کار، این است که اعتمادبه نفس داشته و به خود مسلط باشید. از ترمز کردن بپرهیزید زیرا ضربه زدن به ترمز در روی سطح لغزنده چرخ ها را قفل می کند و باعث لغزش و سرخوردن بیشتر می شود. باید در جهتی حرکت کنید که قسمت عقب خودرو سر می خورد (فرمان را به همان طرف بچرخانید) و هر زمان خودرو به حالت مستقیم درآمد، در جهت دلخواه خود حرکت کنید. خیلی آهسته روی ترمز فشار دهید تا از سرعت خودرو کاسته شود یا آرام روی گاز فشار دهید تا خودرو به حرکت خود ادامه دهد.

8) از سبقت گرفتن بپرهیزید. چرخاندن فرمان به مقدار زیاد، ضربه ای به عقب خودرو می زند که موجب سر خوردن آن می شود و خودرو در جهت عکس حرکت برمی گردد. در عین حال، خودرو را در دنده نگه دارید و از خلاص کردن آن بپرهیزید، زیرا در این حالت به کم شدن سرعت کمک می کند و حداکثر کنترل را به راننده می دهد.

9) از برداشتن پای خود از روی گاز به طور ناگهانی خودداری کنید و پدال گاز را به طور متعادل نگه دارید تا از سرخوردن خودرو در این وضعیت جلوگیری کنید. هنگامی هم که خودرو «بکسوات» کرد از گاز دادن های بی مورد و چرخاندن سریع چرخ ها خودداری کنید زیرا این عمل علاوه بر این که نتیجه مثبتی ندارد، خودرو را نیز عمیق تر و کامل تر در گل و لای فرو می برد.

دوربین اتوبوسی شماره 2 دی ماه 97

dorsa

Volvo b7

اسکانیا مارال

اسکانیا مارال

مزیتهای سفر با اتوبوس؟

اکثر سفر ها در ایران و حتی در کشور های توسعه یافته مانند ایالات متحده با اتوبوس انجام میشود.  اتوبوس یک وسیله حمل و نقل مناسب است.همچنین تقاضا برای سفر با اتوبوس زیاد است. اما  زمانی که مجله یا بلاگ های مسافرتی را جستجو میکنید،  بیشتر تبلیغات شرکت های هواپیمایی به چشم میخورد.

به نظر میرسد شرکت های مسافرتی و رسانه از شگفتی ها و نوآوری های سفر با اتوبوس در ایران آگاه نیستند. به خصوص اگر بخواهیم با توجه صنعت توبوسرانی را با صنعت هواپیمایی مقایسه کنیم. به راحتی در می یابیم که اتوبوسرانی با سرعت بیشتری در حال توسعه است.به همین دلیل است که هر ساله به کیفیت سرویس های اتوبوسی افزوده می شود.

در این مقاله بررسی می کنیم که چرا سفر با اتوبوس میتواند گزینه ی مناسب تری نسبت به سفر هوایی داشته باشد.

۱٫ نیازی نیست نکات امنیتی بی پایانی را رعایت کنی

ما می دانیم که امنیت برای پرواز بسیار مهم است. و اینکه تمامی کنترل های امنیت فرودگاه جهت تامین سفری بی خطر برای مسافران است.

-دردسر در در اوردن کمر بند و ساعت و سایر آشیای فلزی و پوشیدن مجدد آنها

-در آوردن لب تاپ و وسایل الکتریکی از کیف و قرار دادن آنها در سبدی جدا

خوشبختانه این مشکلات در سفر با اتوبوس وجود ندارد.

2. نیازی نیست زود تر در ترمینال حاضر بشیم

برخی از دوستانم به من می گوینتد سفر با هواپیما خیلی سریع تر است. اما سوال من اینجاست که به چه ارزشی؟

این یک حدس و گمان نیست. به مثال زیر توجه کنید:

من قصد مسافرت از تهران به رشت را داشتم و می دانستم که از ۱ ساعت قبل باید در فرودگاه باشم. خانه ی من در شرق تهران است. هم مسیر دور بود هم ترافیک همیشگی تهران، همه ی اینها باعث شد من ۲ ساعت قبل از پرواز حرکت کنم. راس ساعت در هواپیما بودم، به علت ترافیک خطوط هوایی، هواپیما ۴۵ دقیقه بعد از سوار شدن ما شروع به حرکت کرد (شانس آوردم که پرواز تاخیر نداشت). یک ساعت و ربع در هوا بودم. در آخر هم به فرودگاه بین المللی رشت رسیدیم که خارج شهر است.

این سفر برای من نزدیک به ۴٫۵ ساعت به طول انجامید.  پر از استرس، تحرک و هزینه!

اما در سفر با اتوبوس، سر ظهر که ترافیک نسبتا روان بود، نزدیک ترین بلیط را در اینترنت خریداری کردم . با بی ار تی بعد از ۱۵ دقیقه ترمینال بیهقی بودم و ۵ دقیقه بعد خیلی خوشحال سوار اتوبوس شدم و ترمینال رشت پیاده شدم.

سفر با اتوبوس برای من ۵٫۵ ساعت طول کشید ولی خب نه تاخیری بود و نه استرس خاصی و نه اینکه مجبور بشوم ساعت و کمربند و کفشم را یک بار در فرودگاه در بیاورم، از گیت رد بشوم، و دوباره بپوشم.

3. سفر با اتوبوس ارزان تر است

نه تنها کلا بلیط های اتوبوس ارزان تر هستند. بلکه اکثر شرکتهای اتوبوسرانی و مسافربری تقریبا برای تمامی مناسبات های داخلی و اعیاد و تعطیلات، تا ۴۰% تخفیف دارند.

بلیط هواپیما در ایران نسبتا گران است حتی لحظه آخری ها. در زمان تعطیلات و فصل های داغ مسافرتی بلیط گران تر هم میشود. این در حالی ست که حتی آشامیدن و خوردن غذا در فرودگاه بسیار پر هزینه است و اکثر چیز‌ها گرانتر بفروش میرسند. تاکسی های فرودگاه هم که دیگر جای خود دارند.

4. سرگرمی بیشتر، حتی اینترنت رایگان!

هم اکنون اکثر سرویس های خوب شرکت های مسافربری خدمات رفاهی مانند پنل پخش فیلم و موزیک و اینترنت در طول مسیر را برای شما فراهم میکنند.

5. کیف شما گم نمیشود و سالم می ماند.

شاید خیلی از ما ها تجربه گم کردن کیف خود در بار هواپیما را داشته باشیم. برخی اوقات پیدا کردن و ارسال کیف یک هفته طول می کشد. ولی سیستم حمل بار اتوبوش بسیار ساده است و کیف شما همراه شما خواهد بود. همچنین دیگر نیازی نیست که نگران سلامت و یا امنیت چمدان خود باشید.

6. برای سفر با اتوبوس نیازی به برنامه ریزی دقیق نیست.

افرادی که زیاد سفر هوایی می کنند برای گرفتن بلیط ارزان و به صرفه تر باید برنامه ریزی دقیقی داشته باشند و ساعت حرکت خود را به ناچار عوض کنند و یا استرس بلیط لحظه آخری را به جان بخرند. این درحالی است که تخفیف های سامانه آنلاین اتوبوسرانی برای تمامی ساعت ها و سرویس ها قابل مشاهده است.

7. دسترسی، دسترسی، دسترسی

اصولا فرودگاها به خاطر آلودگی صوتی در اطراف شهر ساخته می شوند. این در حالی است که ترمینال ها اصولا پایانه های اتوبوس، تاکسی و بی ار تی هم هستند و دسترسی به آنها بسیار راحت و سریع است.

8. در سفر با اتوبوس شما با مسیر همراه هستید.

یکی از جنبه های خوب مسافرت خود مسیر هست. دیدنی های طبیعت، کوهها و دشت ها چیزهایی هستند که در زندگی شهری و روزمره فرصت دیدن آنها را نداریم. هر چند دید هواپیما هم زیباست ولی اکثرا ما بالای ابرها برواز می کنیم.

هواپیما خیلی وقت ها تنها گزینه و بهترین گزینه برای سفر است. اما در مورد سفر های کوتاه تر و داخلی اتوبوس می تواند گزینه ی بهتری باشد.

توسعه سریع صنعت اتوبوس رانی در ایران باعث افزایش امکانات رفاهی برای مسافران شده است. دیگر از اتوبوس های پر صدا و آلوده خبری نیست. اکثر سرویس های وی ای پی هستند و امکانات متنوعی را ارائه می دهند. صندلی های بزرگ و راحت، اینترنت مسیر، رسانه برای سرگرمی و …

دوربین اتوبوسی

منتظر دوربین اتوبوسی جدید ماباشید

ریتاردر چیست و چگونه عمل می کند؟

حتما بارها با یک اتوبوس بین شهری سفر کرده اید و احتمالا در ردیف های جلوی اتوبوس نیز نشسته اید و در صورت کمی کنجکاوی و علاقه به مسائل فنی متوجه شده اید که راننده پیش از نزدیک شدن به مانع در روبرو اقدام به کشیدن دسته ای که در ستون فرمان تعبیه شده است می کند و بعد از کشیدن آن نیز صدای زوزه مانندی از انتهای اتوبوس به گوش می رسد و سرعت اتوبوس به آرامی کاهش می یابد. البته این عمل در اتوبوس های شهری به نحو دیگری و بوسیله پدال ترمز اتفاق می افتد و به این صورت است که بر اساس میزان فشار وارده بر پدال ابتدا ترمز کمکی عمل کرده، سپس ترمز اصلی یا اصطکاکی  وارد مدار می شود. عمل کردن ترمز کمکی در اتوبوس های شهری را نیز می توان با صدای زوزه انتهای اتوبوس بهمراه ارتعاشات وارد شده به اتاق حس کرد. این ترمز کمکی ریتاردر نامیده می شود.

عمل ترمز گیری در خودروهای سنگین بخصوص کامیون ها و اتوبوس ها بدلیل وجود جرم بیشتر و به تبع آن انرژی جنبشی بیشتر، یکی از حیاتی ترین و مهم ترین عوامل موثر در بهبود اثر ترمز گیری استفاده از ترمزهای کمکی (Auxiliary Brakes) می باشد. ترمز موتور، ترمز اگزوز و ریتاردرهیدرولیکی از جمله ترمزهای کمکی مرسوم در خودروهای سنگین می باشند (ترمز موتور و ترمز اگزوز نیز به نوعی یک ریتاردر محسوب می شوند). وجود این سیستم ها هنگام پایین آمدن از یک سراشیبی طولانی بدلیل کاهش ترمز گیری در اثر داغ کردن لنت ها و کاهش فشار باد ذخیره شده در تانک ها بیش از هر وقت دیگری احساس می شود. ریتاردر نه تنها در خودروهای سنگین بلکه در لوکوموتیوها نیز استفاده می شوند. ریتاردر برای کاهش سرعت خودرو و یا حفظ سرعت در یک محدوده خاص استفاده می شود ولی عموما قادر به متوقف نمودن کامل خودرو نمی باشد.

 این دستگاه دارای دو توربین روتور و استاتور می باشد که با استفاده از خاصیت لزجت سیال که عموما روغن می باشد باعث کاهش انرژی دورانی موجود در روتور می شود. پره های استاتور و روتور در یک محفظه پر فشار که فاصله خیلی کمی بین پره ها و دیواره محفظه وجود دارد، محدود شده اند و در هنگام نیاز به ترمز گیری و با دستور راننده سیال به داخل محفظه پمپ می شود. نیروی گردش روتور باعث شتاب دادن به ذرات روغن و در مقابل کاهش شتاب آن در استاتور می شود و باعث ایجاد نیروی ترمزی در میل گاردان و در نتیجه چرخ های محرک خواهد شد. این عمل همواره همراه با ایجاد انرژی گرمایی زیادی در سیال می شود که بوسیله ارتباط با مایع خنک کننده موتور و رادیاتور خنک می شود. لازم به ذکر است که میزان ایجاد شتاب منفی در ریتاردر بستگی به میزان روغن پمپ شده به داخل محفظه دارد. روغن مورد استفاده در بعضی از گونه ها با روغن گیربکس مشترک و در بعضی مجزا و حتی در بعضی مدل ها سیال عامل آب است.

نوع دیگر ریتاردر، گونه های الکترومگنتیک یا القایی می باشند که استفاده خیلی کمی داشته و بیشتر در اتوبوس های قدیمی مشاهده می شد. مزیت اینگونه از ریتاردرها انعطاف پذیری در محل نصب آن می باشد. در اینگونه نیز یک روتور به شفت چرخان ورودی متصل شده و استاتور نیز به شاسی خودرو محکم می شود. بین استاتور و روتور هیچگونه سطح تماس و یا سیالی (بجز هوا) وجود نداشته و درهنگام درخواست راننده جریان الکتریکی از باتری به سیم پیچ استاتور جاری شده و باعث ایجاد میدان مغناطیسی در اطراف روتور می شود. این میدان در نهایت باعث ایجاد یک جریان گردابی در روتور و ایجاد میدان مغناطیسی با جهت متفاوت در اطراف استاتور می شود. همین تفاوت جهت در خطوط میدان ها باعث کاهش سرعت چرخش روتور و در نهایت کاهش سرعت خودرو می شود. معمولا روتور دارای پره های داخلی می باشد که باحرکت خود باعث خنک شدن سیم پیچ ها می شود. عملکرد گونه برقی بسیار بی سرو صدا ولی توام با مصرف میزان زیادی انرژی الکتریکی و ایجاد حرارت می شود که این عوامل باعث محدودیت استفاده از آن می باشد.

ریتاردرها در توان های مختلف و در چیدمان های متنوعی وجود دارند. بعضی ها بصورت فابریک بر روی گیربکس نصب شده و به نوعی دارای ساختمان یکپارچه با گیربکس می باشد و در بعضی دیگر بصورت مجزا از گیربکس نصب می شود. در بعضی از خودروها ریتاردر در پشت گیربکس و در بعضی در انتهای گیربکس و ابتدای میل گاردان قرار دارد. در تقسیم بندی دیگری دو نوع چیدمان Inline و Offline وجود دارد که در نمونه اینلاین ریتاردر مستقیما به میل گاردان و در آفلاین ریتاردر در کنار گاردان و به گیربکس متصل می شود.

برترین برند های سازنده ریتاردر در اروپا که بیشتر بخاطر گیربکس هایشان شهرت دارند ZF و Voith می باشند که هر دو ملیت آلمانی دارند. قویترین ریتاردر ساخته شده توسط فویت دارای 950 اسب بخار توان خالص می باشد که قادر است سنگین ترین خودروهای باربری را نیز تحت کنترل خود در آورد. در صورتیکه این سیستم بهمراه یکی دیگر از سامانه های کمکی مانند ترمز موتور در کنار یکدیگر عمل کنند نه تنها قدرت بالاتری پیدا می کنند بلکه قادر است مشکل اصلی هردویشان یعنی  اثر کم ریتاردر در سرعت های پایین خودرو و نیز قدرت کم ترمز موتور در سرعت بالا را نیز مرتفع سازد.

در ذیل بطور خلاصه مزایای ریتاردرهای هیدرولیکی را بر می شماریم:

·         ریتاردر معمولا بعد از دو سال با صرفه جویی در مصرف پد ها و کفشک های ترمز  باعث جبران هزینه اولیه خود می شود.

·         ریتاردر معمولا دارای ساختمانی کوچک، کم حجم و سبک می باشد.

·         وجود ریتاردر بر روی خودرو باعث افزایش ایمنی فعال و در نتیجه قابلیت  اعتماد به خودرو برای حرکت با سرعت های بالاتر می شود.

·         وجود ریتاردر بر روی خودرو باعث افزایش عمر پد و کفشک های ترمز تا هشت برابر می شود.

·         هزینه های کلی کار با خودرو کاهش می یابد.

·         بدلیل کنترل الکترونیکی ریتاردر قابلیت ادغام آن با سیستم کروز کنترل فعال وجود دارد.

·         راحتی رانندگی و کنترل خودرو در سراشیبی ها چند برابر می شود.

در یک آزمایش جاده ای که توسط شرکت فویت انجام گرفت  دو کامیون که یکی از آنها مجهز به ترمز موتور و ریتاردر و دیگری فاقد آن بود، در مسیر 3164 کیلومتری بین ایتالیا و آلمان نتایج جالب زیر بدست آمد:

·         میزان استفاده از ترمز سرویس به میزان 70% کاهش یافت.

·         میزان تعویض دنده تا 36% کاهش یافت.

·         میزان سرعت متوسط تا 5.9% افزایش یافت.

در آخر ذکر این نکته خالی از لطف نیست که ابداع کننده ریتاردر برای اولین بار شرکت فویت بوده که در سال 1950 و بر روی یک لوکوموتیو که یک قطار 10000 تنی را از روی رشته کوههای راکی در آمریکا بالا می برد ساخته شد. این جریان بدین صورت اتفاق افتاد که در آن زمان برای بالا بردن این قطار در این مسیر 5 کیلومتری 10 لوکوموتیو به یکدیگر متصل می شدند تا بتوانند قطار را بالا بکشند اما پس از قرار داد همکاری که با فویت می بندند این شرکت یک لوکوموتیو با نیروی پیشرانش 3000 کیلو واتی برای این ماموریت می سازد. پس از ساخت این محصول فویت بدنبال راه بصرفه ای می گردد تا بتواند این قطار را در پایین آمدن از این سراشیبی نیز کنترل کند و در آخر به سیستم ترمزی ریتاردر هیدرودینامیکی کنونی دست پیدا می کنند. شخص مخترع نیز آقای Otto Kässbohrer ، پایه گذار شرکت اتوبوس سازی سترا می باشد.

دوربین اتوبوسی دی ماه 97

ولووبی9

مارال

مارال

تیپ3

کلاسیک

گفتگو با راننده زن اتوبوس بین شهری تهران-اصفهان

مهین جلالی ۵۸ ساله اولین راننده زن بین شهری که به واسطه شغلش بیشتر ساعت های عمرش را در سفر است از پیچ و خم زندگی اش می گوید.

به گزارش ایمنا، هیاهوی اتوبوسهای رنگارنگ با صدای همهمه مسافران درهم پیچیده است، گرمای هوا همه را کلافه کرده است و همه منتظر حرکت اتوبوس ها هستند. اینجا پایانه مسافربری کاوه است؛ پایانه ای در شمال شهر اصفهان؛ در این میان این هیاهو او را می بینم که سرحال و سرزنده مشغول آماده شدن برای سفری تازه است. شنیده بودم که او دائم در سفر است و هر روز پس از هر سفر، فقط چند ساعتی می ماند و دوباره پس از مسافرگیری مجدد، عازم می شود. در همین فاصله با مهین جلالی ۵۸ ساله، اولین راننده زن بین شهری به گفت و گو می نشینم.

چه شد که به این شغل روی آوردید؟

همه برادران و خواهرزاده های من راننده بودند. خودم هم علاقه زیادی به این شغل داشتم و چندباری هم پشت فرمان ماشین های سنگین با همراهی برادرانم نشسته بودم. ۱۲ سال آموزشگاه رانندگی در باغ بهادران داشتم اما به علت اینکه خانه من در اصفهان و دفتر آموزش رانندگی ام در شهرستان بود این کار کمی خسته کننده بوده علاوه بر آن که آن موقع مربی در باغ بهادران زیاد نبود و خودم هم دفترداری می کردم و هم مربی آموزش رانندگی بودم و وقتی فهمیدم که به خانم ها هم گواهینامه پایه یک می دهند پیگیری کردم و همان مرتبه اول در آزمونش قبول شدم و گواهینامه پایه یک گرفتم.

خانم دیگری هم بود که راه شما را انتخاب کرده باشد؟

آن موقع هنوز توی ایران هیچ زنی به غیر از من گواهینامه پایه یک نگرفته بود به همین خاطر هرکجا که در جاده ها می رفتم فقط خودم را می دیدم در سال های اخیر تعداد راننده های زن ماشین های سنگین زیاد شده اند و من از این بابت خیلی خوشحالم.

روزهای اول کار چطور بود؟

اوایل سال های کارم از اصفهان تا تهران به طور کامل پشت فرمان نمی نشستم که از رانندگی زده شوم به طور مثال من از اصفهان تا دلیجان رانندگی می کردم و پس از آن یک راننده دیگر ادامه مسیر را می رفت. این روند تا یک هفته ادامه داشت و پس از آن، راننده دیگر با خیال راحت استراحت می کرد و من رانندگی می کردم.

و برخورد مسافران؟

وقتی من پشت فرمان می نشستم همه سرها به میان صندلی می آمد و با تجعب با هم پچ پچ می کردند راننده خانم است! یعنی از عهده اش بر می آید یا نه؟ اما همین که حرکت می کردم خیالشان راحت می شد.

نظر خانواده شما در مورد شغلتان چیست؟

بچه هایم هیچوقت کمبودی در زندگی شان نداشته اند چون همیشه کارهایم را به موقع انجام می دادم تا هیچ مشکلی پیش نیاید. ۵ تا فرزند دارم. سه تا پسر و دوتا دختر که همه ازدواج کرده اند.

از کارتان خسته نشدید؟

از دوران بچگی رانندگی را خیلی دوست داشتم و همیشه با خودم می گفتم دلم می خواست اگر روزی شرایطش فراهم شود حتی خلبان شوم اما به دلیل اینکه پدرم وضع مالی چندان خوبی نداشت تا دیپلم بیشتر نتوانستم درس بخوانم و خیلی زود ازدواج کردم و بعد هم که بچه ها آمدند. بچه های من به شغل من افتخار می کنند. اتفاقا با یکی از پسرهایم ۱۴ سال است که همکار هستیم و در یک مسیر رانندگی می کنیم.

مسافران همیشه راضی هستند و با احترام با من برخورد می کنند و من هم از اینکه یک خانم بودم هیچ وقت ترس و واهمه ای در دل نداشتم. برخی از مسافران به خصوص بازاری ها با من تماس می گرفتند و می گفتند اگر خودت هستی ماهم برای سفر به تهران بیاییم و می گفتند خداکند که همه زن های ایران مثل تو باشند.

کی بازنشسته می شوید؟

 بهمن سال ۹۷ بازنشسته می شوم اما به نظرم امثال من که کار کرده ایم نمی توانیم در خانه بنشینیم به هرحال شغلی مثل تاکسی سرویس یا سرویس مدرسه برای خودم دست و پا می کنم، راستش را بخواهی بازنشستگی برای من معنا ندارد.

تا به حال تصادف کرده اید؟

سه سال پیش در سال ۹۳ در جاده کاشان می رفتیم، یک تریلی خواب بود از روی گاردها ردشد و زد به ماشین ما که شوفر (راننده) و شاگرد را در جا کشت من هم که خواب بودم چندتا از دنده هام شکست و ریه هایم سوراخ شد با این حال من باز هم روحیه خودم را از دست ندادم و دوباره پس از ۶ ماه پشت فرمان نشستم.

وضعیت شغلی شما چطور است؟

الان از نظر شغلی و کاری خیلی سختگیری می کنند که البته به نفع خود ماست چون در گذشته گاهی جو رانندگی ما را می گرفت و با سرعت ۱۴۰ کیلومتر در ساعت در جاده ها می رفتیم و فکر نمی کردیم که ممکن است اتفاقی برای ما بیفتد من سال های ۸۲، ۸۳ خیلی تند می رفتم حتی یادم هست با اتوبوس های جدیدی که در آن سال ها آمده بودند خودم را ۳ ساعته از پلیس راه اصفهان به پلیس راه تهران رساندم که مسافران من همه تعجب کرده بودند اما بعد از آنکه دوربین های راهنمایی و رانندگی آمدند دیگر ما جرأت این کار را نداشتیم الان هم که سیستم سپندا آمده است و پلیس راه حتی چای یا تخمه خوردن ما پشت فرمان را هم زیر نظر دارد و جریمه می کند.

شما رانندگی در شب را هم تجربه کرده اید؟

۱۳ سال شبها از اصفهان راه می افتادم و ۶ صبح میدان آرژانتین تهران می رسیدیم اما از وقتی شیفتم عوض شده ۲ بعدازظهر می روم البته راننده اگر واقعاً راننده باشد برایش هیچ فرقی ندارد که شب یا روز باشد. ما راننده امروزی نیستیم. راننده قدیمیم!!

شاگرد هم دارید؟

بله، من شاگرد هم دارم روزهایی که حرکت می کنیم گاهی تک شوفره(راننده) می رویم یک روز خودم می روم و یک روز پسرم. وقتی به پایانه اصفهان یا تهران می رسیم شاگرد من موظف است که نظافت ماشین را انجام دهد، تغذیه بگیرد، شیشه ها را تمیز کند و گازوئیل بزند.

برخورد رانندگان دیگر به خصوص آقایان با شما چطور بود؟

راننده های دیگر همیشه به چشم خواهر و مادر خودشان به من نگاه می کردند به خصوص وقتی که جوان تر بودم.

به عنوان راننده نمونه هم معرفی شدید؟

از سال ۸۲ پنج بار به عنوان راننده نمونه شرکت انتخاب شدم و به یادماندنی ترین هدیه برایم همان سکه هایی که از رئیس شرکت هدیه گرفتم.

و حرف آخر؟

از مسئولان انتظار دارم من که سال های سال است رانندگی می کنم شرایط دریافت وامی را برایم فراهم کنند تا یک ماشین از خودمان داشته باشیم تا دلخوشی برایمان باشد.

ولووبی9 بایک رنگ آرامش بخش